من از تراکم سياه ابرها مي ترسم و هيچ کس
مهربانتر از گنجشکهاي کوچک کوچه هاي کودکي ام نيست
و کسي دلهره هاي بزرگ قلب کوچکم را نمي شناسد
با اين همه...
عزیزم اين تمام واقعيت نيست
از دل هر کوه کوره راهي ميگذرد
و هر اقيانوس به ساحلي مي رسد
و شبي نيست که طلوع سپيده اي در پايانش نباشد
از چهار فصل دست کم يکي که بهار است
من هنوز تو را دارم
یک پنجره برای دیدن
یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن
یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی
در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ
یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را
از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد
یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
ــــــــــــــــــــــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ ـــ ـــ ــــ ــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــ ـــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
زندگی اونقدر عجیب نیست که ماتصورمیکنیم..زندگی اونقدرعجیبه که مانمیتونیم تصورکنیم
بارون نباش که فکر کنن بامنت خودتو به شیشه میکوبی.ابرباش تامنتظرت باشن بباری.
ودرآخر:پنجره باش وقتی که دیوارابلندن
بین من وتوچیزی دیوار نخواهد شد
گرفاصله نیز افتد بسیار نخواهدشد
باعشق تنفس هم یک هدیه ی تازست
درقصه ماچیزی تکرار نخواهد شد.
